Randomizer

มนุษย์ทุกคนมีความขี้เกียจ
อันตัวเรา ก็เป็นมนุษย์ ที่มีความขี้เกียจมาก ถึงมากที่สุด
ติดอันดับ ทอปฮันเดรด มนุษย์ขี้เกียจ เมืองไทย แน่ๆ (???)
เป็นเพราะชื่อแปลว่าคนขยันรึเปล่า
มันอาจจะไปกดๆ โหงวเฮ้ง ฮวงจุ้ยอะไรกันอยู่ -_-


วิธีการเรียนและไปโรงเรียนแบบเรา
(ขออนุญาติแทนสถาบันศึกษาต่างๆว่าโรงเรียน)
ไม่เหมือนใคร ไม่มีใครเหมือนแน่นอน


เราไปโรงเรียนแบบทันเวลา
ไม่เช้ามาก ไม่เช้ากำลังพอดี ไม่สายมากด้วย
เอาแบบไปถึงแล้วอาจารย์เข้าพอดี
หรือกำลังเข้าแถวพอดีนั่นแหละ
สบายใจ ไม่ต้องงกๆเงิ่นๆรีๆรอๆ


เราไม่เรียนในห้อง ไม่ได้เรียนมานานมากแล้ว
ใช้เวลาสามคาบในการทดสอบ
ถ้าวิชาไหนจำเป็นต้องเรียน ต้องจด ก็จะทำ
แต่ถ้าวิชาไหนไม่ต้อง ก็นะ...สารพัดจะหามาทำในห้อง
ถามว่าเราเกรงใจอาจารย์มั้ย เราก็เกรงใจนะ (??)
แต่ในความเห็นเราแล้ว เวลาเรานั่งทำอะไร
เราก็ก็เงียบๆ ไม่เบียดเบียนรบกวนใคร
นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เราพอจะให้ได้ 
เทียบกับความเบื่อของตัวเองในนั้นนะ


เราไม่ชอบโดดเรียน
เพราะมันจะไม่ได้เช็คชื่อ
มันทำให้การรีดผ้า ตื่นเช้า มาโรงเรียน หมดความหมาย
อย่างน้อยก็ต้องนั่งในห้อง นั่งเฉยๆก็ยังดี
การไม่โดดเรียนทำให้เรารู้ว่าสอบถึงไหน
ต้องอ่านตรงไหนถึงจะได้
แม้เราจะก้มน้าก้มตาทำอย่างอื่นตลอด
แต่มีสิ่งนึงที่เรามั่นใจคือ
เราทำหลายๆอย่างพร้อมกันได้ในเวลาเดียว
นั่นทำให้เรารอดตลอดมา 


เรารักเครื่องถ่ายเอกสาร
ถ้าไม่มีมันชีวิตเราคงยังไม่ไปถึงไหน


เราอ่านหนังสือน้อย กังวลให้น้อย
เราอ่านหนังสือน้อยมาก จริงๆ
พูดไปจะหาว่าเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีซะเปล่า
ตอนสอบอย่างมากเราอ่านแค่ 3 ชั่วโมงต่อวัน
แต่เราอ่านหนังสือเร็ว
แต่เรารู้ว่าวิชาไหนตัดออกไปได้ 
วิชาไหนที่ต้องเน้น วิชาไหนไปอ่านหน้าห้องได้
วิชาไหนเป็นแค่ความเข้าใจ
ส่วนไหนของวิชาที่ยากจนน่าตัดทิ้ง
ปล่อยวางซะบ้าง อะไรๆจะสบายขึ้นเยอะ


และเราไม่เคยเครียดเวลาสอบ
ไม่เคยเลย แม้กระทั่งตอนแอดมิชชั่น..
แถมไม่เคยเก็บเอามาคิดเกินหนึ่งวันด้วย
ทำใจให้สบาย
อะไรที่ผ่านไปแล้วก็ผ่านไป
เราตัดสินใจเร็ว เดาเร็ว มั่วเร็ว
ออกห้องสอบเร็ว ปิดปากสนิท
ไปเที่ยวหลังสอบ กินเยอะๆ
เดี๋ยวมันก็ลืมเร็วไปเองนั่นแหละ



ซึ่งทั้งหมดที่เขียนมานี่มันเป็นหนทางสู่หายนะชัดๆ !
=_=